Album review from Rootsville; Blues, Jazz & Roots info

Review, acoustic bluesband Ramblin' Dog - We Will Voodoo You

Ramblin’ Dog, voor ons zuiderburen van deze Nederlandse akoestische blues band wordt het meteen het voorhoofd fronsen. Laat ons dan maar meteen vermelden dat deze ‘Ramblin’ Dog’ vorig jaar op de ‘Dutch Blues Challenge’ onmiddellijk de publieksprijs mochten in ontvangst nemen. Meteen een prachtige voorzet maar zoals hun helaas overleden voetballend idool Johan Cruijff ooit kwam te zeggen…elk nadeel heb zijn voordeel, en om het allemaal een beetje spannender te gaan maken besloten ze die voorzet als ‘winnaars’ te gaan gebruiken om zo te gaan scoren met hun debuutalbum ‘We Will Voodoo You!’

Voor het maken van deze ‘akoestische plaat’ trokken Joep de Greef, Frank Reemers, Hans Marijnissen en Markus Trum richting Cabardi Studio. Producer voor deze opnames was Ramblin’ Dog Frank Reemers. Alle nummers werden geschreven door de fingerpinckin’ gitaristen Frank Reemer en Joep de Greef. Toch 12 van de 13 op het album geregistreerde nummers want eentje daarvoor gingen ze grasduinen in het archief van de Amerikaanse tradionals en kwamen zo uit bij ‘John The Revelator’. Dit Gospel bluesje is een ‘call and response song’ dat destijds werd gebruikt als een worksong. Van deze ‘John The Revelator’ wordt gezegd dat het één van de meest ‘machtigste’ nummers is uit de geschiedenis van de pre-war blues. Het werd in 1930 opgenomen door ‘Blind Willie Johnson’ en daarmee bevinden deze ‘Ramblin’ Dog’ zich in een uniek gezelschap.

Openen doen ze met ‘Unit 29’ en ook al gaat het over een ter dood veroordeelde toch is dit een lekker luisterend bluesje met een aanstekelijk ritme aangedreven door Joep de Greef op de ‘Mississippi Saxofoon’. Ook met het daaropvolgende ‘Booze is My Friend’ trekken ze meteen alle registers open en kunnen we dit nummer onderbrengen in de categorie uitstekende ‘front porch’ blues’. Een nummer dat ze alvast moeten beschermen want eentje dat helemaal in de kaart speelt van Eric Bibb. Ook de warme vocals kan je bij wijlen vergelijken met deze van de grootmeester of een Guy Davis.

Je zou het de rock ‘n roll kunnen noemen van akoestische pre-war blues, en zo komen we bij het country bluesje ‘Faith is The Answer’. Zeer aangenaam is ook de tweede stem die plots opduikt. Moesten deze ‘Ramblin’ Dog’ uit een duo bestaan zouden we zelfs kunnen stellen dat het een Nederlandse versie zou kunnen zijn van Sonny en Brownie. Tijdens het beluisteren van deze ‘We Will Voodoo You!’ kom je vast te stellen dat de warme klankleur zonder meer een pluspunt van dit smakelijk klinkende album.

‘Nummers als ‘It’s a Shame’ en ‘Drowning in My Blues’ maken dat je hier op dit album geen covers gaat missen want de originals van deze ‘Ramblin’ Dog’ zijn geschreven en worden gebracht in de sfeer zoals het moet. ‘Bayou Woman’ en ‘Demons and Devils’ brengen de swamps recht uit de Delta en dit in een gumbo van ‘good mojo’. ‘Delta’ is ook het keywoord bij het daaropvolgende ‘What’s Your Name’. What’s in a name? kan je wel stellen bij het beluisteren van ‘No Blue Suede Shoes’, rock ‘n blues for a big fat mama, rechtstreeks vanuit een of andere juke joint deep way down south.

Een iet wat getemperde boogie krijgen we bij het nummer ‘Ramblin’ Man’ en met ‘Cooter Brown’ brengen ze nog een heerlijk potje slide. Afsluiten doen ze met een ‘live’ registratie van ‘Poor Mister Bluesman’, hell Yeah!!! dance little sister dance. Na het beluisteren van deze ‘We Will Voodoo You!’ van Ramblin’ Dog kunnen we alleen maar vaststellen en beamen van dit zijn geen zwervers maar uitstekende rashonden, they’re ready and put a spell on me.

Freddy Vandervelpen

Rootsville

Ramblin’ Dog – We Will Voodoo You

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>